باقیمانده روستایی در دارفور(منبع:http://hrw.org/photos/2004/darfur/pages/01.htm)
بیش از 3 سال است که مردم بی گناه منطقه دارفور در غرب سودان درگیر ناآرامی هایی خانمان سوز شده اند.معرکه ای که گروهی آن را نسل کشی و گروهی پاک سازی نژادی می خوانند هرچند که سازمان ملل هنوز عبارت نسل کشی را برای آن نپذیرفته است.
این درگیری ها با حمله چند قبیله ناراضی منطقه دارفور که از فقر و تبعیض دولت سودان علیه آفریقایی تبارهای این کشور به ستوه آمده بودند، به چند پاسگاه و ساختمان دولتی آغاز شد. این شورش محدود با حمله وسیع زمینی و هوایی نیروهای دولتی به آن منطقه سرکوب شد. سپس قوم بزرگ و قدرتمند و عرب تبار جنجاوید (Janjaweed) وارد عمل شد. بر طبق نوشته رسانه ها این قوم توسط دولت سودان و در راستای سیاست های پاک سازی قومی و نژادی این دولت حمایت و مسلح می شود. از سال 2003 تا کنون بیش از 200 هزار نفر از مردم بیگناهی که هیچ نقشی در این بازیهای سیاسی نداشته اند کشته و بیش از دو میلیون نفر نیز آواره شده اند.
امسال با شدت گرفتن نا آرامیها، سازمان ملل متحد بعد از سه سال تاخیر، اعزام نیروهای حافظ صلح خود را به سودان و استقرار آنها در منطقه را تصویب کرد. قرار بود این نیروها جایگزین نیروهای کم تعداد و ناکارآمد اتحادیه آفریقا شوند. اما دولت سودان همچنان به بهانه دخالت در امور داخلی این کشور از پذیرفتن این نیروها سرباز میزند.
بنا به گزارش یونیسف هم اکنون 3.6 میلیون نفر شامل 1.8 میلیون کودک در معرض خطر این فاجعه انسانی قرار دارند. به غیر از درگیری های مسلحانه؛ فقر، قحطی، بیماری هایی از قبیل وبا، خشونت، تجاوز و انواع آزارهای جنسی خطراتی هستند که روزانه آوارگان را تهدید می کنند.
گزارشهایی که توسط سازمان جهانی حمایت از حقوق بشر در مورد وضعیت آوارگان و نیز خاطرات آنها
منتشر شده به شدت وحشتناک و درد ناک است.
......
واقعا جان یک سری مردم آفریقایی تبار در این دنیای شلوغ چه ارزشی دارد؟ پاک سازی قومی و نژادی همه آن چیزی است که در سودان اتفاق می افتد. سودان و شاید گوشه ای دیگر از این کره خاکی که مردمش حتا به اندازه مردم دارفور خوش شانس نبوده اند که اخبار بدبختی هایشان منتشر شود. رسانه های داخلی که همیشه سنگ دفاع از مسلمانان را به سینه می زنند این بار کاملا سکوت کرده اند. هرچند که از منظر مذهب هم قربانیان مسلمان هستند. در رسانه های خارجی آنچه که اهمیت دارد ظاهرا عرب تبار بودن مهاجمین است و آنچه که به چشم نمی آید قربانیان. شاید بتوان اینطور فرض کرد که اگر دولت سودان و مهاجمان عرب نبودند این کشتارهای بی رحمانه اصلا در رسانه های خارجی انعکاس پیدا نمیکرد. شاید هم من زیادی بدبین شده ام.
راستی یادم نبود.... خودمان به اندازه کافی بدبختی داریم!!
Nicholas D. Kristof/The New York Times
(توضیح عکاس: میتوان تصور کرد جایی که شترها از گرسنگی بمیرند، چندهزار انسان در شرف مرگ هستند)
آوارگان- ویکی پدیا
زنان از بیم مورد تجاوز قرار گرفتن توسط نیروهای مهاجم با اسکورت نیروهای حافظ صلح اتحادیه آفریقا برای تهیه آب و آذوقه از کمپ خارج میشوند.
منبع: BBC
از همراهی و همدلی ات ممنونم
خيلي متاسف شدم از اين خبر
البته بايد دونست كه اين تنها نوك سوزني از مشگلات انسان در اين كره خاكي هست كه تازه ما خوندن خبرش برامون دردناك هست و چه برسه به ديدن و تحمل كردن اين درد
بدرود